peppertje

Opgefokt

Thu, 03 Aug 2006 20:46:02 GMT

De titel omschrijft meteen hoe ik me de laatste tijd voel. Opgefokt dus. Ik heb dan wel vakantie, maar ben druk met vanalles en nog wat en er lijkt wel geen eind aan te komen. De verhuizing komt steeds dichterbij en het is hier nog steeds een zooi. Waarschijnlijk moet ik straks ook nog het behang van de muren trekken en het laminaat eruit slopen aangezien de nieuwe bewoonster het (maybe) niet over wil nemen. Laat dat behang er nou superstrak op zitten. Grmbl! Ben er nu al flauw van. Maar ja, het is nou eenmaal niet anders. Ik barst ook werkelijk van de energie, kan amper stilzitten en mn hartslag is ook boven gemiddeld volgens mij. Nog ff en ik ontplof, ik lijk inmiddels wel een wandelende tijdbom. Just a matter of time... Eigenlijk heb ik niet zoveel te melden, tenminste...ik heb genoeg te melden maar het meeste is allemaal negatief en daar zit niemand op te wachten. Hopelijk veranderd dat snel. Kan niet wachten om aan mn nieuwe baan te beginnen. Gewoon lekker 40 (misschien zelfs meer) uur per week werken. Whoohaaa. Laat maar komen die centen, kan ik eindelijk weer eens echt gaan leven!

Signing off....
Take Care,
Peppertje

Druk!

Wed, 26 Jul 2006 07:13:34 GMT

Er komt wat bij kijken als je gaat verhuizen zeg. Het is hier een puinhoop, overal staan dozen. Zowel vol, halfvol als leeg. Nooit gedacht dat ik nog zoveel rotzooi had, er lijkt wel geen eind aan te komen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ontzettend goed ben in "dingen" verstoppen en tja, die kom je met inpakken uiteindelijk weer tegen. Eigenlijk zou ik eens moeten leren om dingen weg te gooien, ik gebruik ze toch niet. Helaas is het vaak zo dat zodra ik iets weggooi, ik het ineens nodig ben. Volgens mij heeft iedereen dat wel. Het begint hier nu aardig kaal te worden en gezelligheid is ver te zoeken. Dan te bedenken dat ik hier nog wel een weekje of 2 zit.. pfff. Het duurt me allemaal veel te lang. Volgende week wordt het helemaal druk, m'n inboedel moet naar de opslag, omdat ik het nog niet mee kan nemen. Nu heb ik niet echt een hele grote opslagruimte dus moet ik ook een aantal dozen e.d ergens anders onder brengen. Dan zijn er natuurlijk ook nog 2 katten die ff niet weten wat er allemaal aan de hand is. Zielig hoor, maar dat zal wel weer goed komen. In m'n schuurtje staat nog een grote lelijke kast die gesloopt moet worden, als ik er aan denk word ik al moe.. maar ja.. ff doorzetten, nog 2 weken en dan bye bye almelo! olé!

Ciao,
Peppertje

Straight from my heart...

Sat, 22 Jul 2006 14:30:09 GMT

Maanden lang gevochten,
maar nu is het klaar
Ik hoop dat je nu blij bent,
want je hebt het voor elkaar
Ik dacht dat ik je kende
Oh wat heb ik me vergist
Onze toekomst was onzeker,
maar nu heb ik voor ons beslist

Jij ging naar het westen,
voor die baan dat is wat je zei
Ik kan je niet meer geloven,
het vertrouwen is voorbij

Je moest zonodig vreemd gaan
en liegen keer op keer
Al die vuile leugens,
ik pik het gewoon niet meer

Voor mij is het klaar,
ik ga verder met mijn leven
Ookal doet het heel veel pijn,
ik heb het opgegeven

Pijn en en verdriet,
dat heb ik niet gewild
Zonde van mijn tijd,
weer 3 jaar verspild

Een tip voor de toekomst,
in het engels welliswaar
Be true to yourself
Anders krijg je het nog zwaar

Wraak is wat ik wil
maar ik ben niet zoals jij
Jouw dag komt nog
maar dan ben ik er niet meer bij

Mijn hart is nu gebroken
gelukkig niet voorgoed
en ooit komt de dag
dat niemand jou nog moet

© Peppertje

Beuh!

Sat, 15 Jul 2006 20:46:02 GMT

Ik ben het zo schijtzat... ik zit mezelf gigantisch in de weg en kan me nergens meer mee vermaken. Thuis verveel ik me en zodra ik iets onderneem wil ik weer naar huis. Het lijkt wel alsof ik nergens op mn plek ben of me op mijn gemak voel. In alles wat ik doe voel ik me gedwongen, ookal is dat niet eens altijd zo. It frustrates the hell out of me. Ik word ook gek van al die mensen die zich met me bemoeien, ik weet dat ze het goed bedoelen, maar ik heb geen fuck aan medelijden van een ander. Wat ik nodig heb is een schop onder m'n reet of iemand die me ff terug trekt in de realiteit, maar ja blijkbaar bevinden deze mensen zich niet in mijn vrienden kring. Niet om iemand aan te vallen, want ik zal ongetwijfeld weer commentaar krijgen hierop. Nou, het zal me boeien! Ik ben nog nooit egoistisch geweest en het wordt hoog tijd dat ik dat een keer word. Als ik zo rond kijk en ik let op de verschillen tussen egoisten en de niet egoistische mensen dan valt het me op dat de egoisten stukken gelukkiger zijn in hun eigen egoistische wereldje. Dus als iemand me nu gaat vragen wat ik wil worden als ik groot ben! Het antwoord is egoist!

Een baan!

Mon, 10 Jul 2006 18:45:31 GMT

Yes, eindelijk is het dan zover! Ik ben aangenomen bij de taxi centrale in Zwijndrecht. Vanmiddag kreeg ik het verlossende telefoontje, i.p.v Gefeliciteerd u bent aangenomen kreeg ik te horen dat ik mijn koffers maar vast moest gaan pakken! Wat er op dat moment door me heen ging is met geen pen te beschrijven. Eigenlijk kan ik wel stellen dat ik veel emoties tegelijkertijd kreeg, opluchting, blijdschap,angst en zelf schuldgevoel. Opluchting, omdat ik eindelijk weg ga uit almelo, dit is iets wat ik altijd al gewild heb en nu gaat het er eindelijk van komen. Blijdschap, eigenlijk om dezelfde reden als opluchting. Angst, omdat het toch wel een risico is. Ik laat hier alles achter om daar opnieuw te beginnen. In de toekomst kijken kan ik niet, dus ik kan alleen maar hopen dat het allemaal gaat zoals ik hoop. De kans is altijd 50-50 dat het niet gaat zoals ik me had voorgesteld. Maar we zullen zien. Schuldgevoel heb ik, omdat de timing verkeerd is. Op dit moment gaat het niet geweldig tussen mijn ouders en mijn moeder heeft me nu harder nodig dan ooit. Het doet me veel pijn dat ik haar "achter moet laten" en ik hoop van harte dat ze het mij niet kwalijk neemt. Dit is iets wat ik voor mezelf moet doen, want als ik hier blijf gaat het niet goedkomen met me. Ik voel zelf dat ik steeds dieper weg zak en ongelukkiger word. Voor mij is het nu belangrijk dat ik mezelf terug vind. De persoon die humor had en vaker lachte dan iets anders. Die persoon ben ik al een tijdje kwijt en ik mis dat. Heb ook nooit geweten dat je jezelf kunt missen, maar daar kom je pas achter als je een dusdanige persoonlijkheids verandering ondergaat zoals ik de laatste tijd heb ondergaan. Voorlopig heb ik eerst nog een boel te regelen voordat ik ga vertrekken. De huur moet opgezegd worden, natuurlijk moet ik mn baan hier ook opzeggen. Zou wel zo fatsoenlijk zijn. Het is natuurlijk lullig als ik gewoon niet meer kom opdagen. Nu vraag ik me alleen nog af waar ik in hemelsnaam mijn inboedel tijdelijk moet opslaan aangezien ik nog geen eigen huisje heb, maar bij een vriend ga wonen. Iemand nog opslag ruimte in de aanbieding? Mocht je een tip hebben, laat het dan ff weten. Ennuh...wish me luck.. kan het wel gebruiken.

Tikkertje

Sat, 08 Jul 2006 18:39:26 GMT

Zo kom je weer eens ff kijken op je live journal en zie je dat een aantal mensjes tikkertje aan het spelen zijn. Thx Mark en chris! Nu is het de bedoeling dat ik ga vertellen met wie ik sex wil hebben (e.v.t celebs) van hetzelfde geslacht en van het andere geslacht. Vervolgens moet ik ook nog 6 andere mensen "tikken" die dan hetzelfde moeten doen. Well that's a problem aangezien ik verder niemand ken hiero en terug tikken heeft weinig zin. Maar goed..ik zal zo vriendelijk zijn om antwoord te geven op de vraag.

Sex met hetzelfde geslacht (ennuh ik ga voor het gemak ff voor de celebs): Doe me dan de cast van charmed maar.. tja ik kan er nooit 1 kiezen he... Werk ze liever alledrie af. Wel individueel van elkaar ;)

en van het andere geslacht: Ook hier kan ik niet 1 persoon kiezen. Ach ik ben een beetje inhalig, so what? Ik ga hier voor Mark Collier (Mike Kasnoff van ATWT) en natuurlijk George Clooney. Niet dat ik gek ben op bejaarden, maar hij heeft wel wat en dan heb ik het niet over zn edele delen ;)

Ciao,
Peppertje

Leven

Thu, 29 Jun 2006 09:38:15 GMT

Soms kom je in bepaalde situaties terecht waardoor je toch na gaat denken hoe raar het leven soms kan lopen. De meeste mensen die gezond zijn gaan er van uit dat dit de rest van hun leven zo zal blijven en staan er niet bij stil dat er iets kan gebeuren waardoor alles veranderd. Vanochtend moest ik een man ophalen in een rolstoel, zijn vrouw vertelde me dat hij 1.5 jaar geleden volledig gezond was, totdat hij een ongeluk kreeg waarbij hij van een laadklep af viel en op zijn hoofd terecht kwam. Van die man die altijd kon lopen en praten, kortom gezond was, is niet meer over. Hij had een schedelfractuur opgelopen, 3 maanden op sterven gelegen, hij kan niet meer lopen en praten, alleen iets brabbelen en slaan en schoppen. Waarschijnlijk wil hij zoveel duidelijk maken, maar omdat hij zichzelf niet onder controle heeft is dit niet mogelijk. Stel je eens voor dat je iemand iets wilt vertellen en je kan niet praten en gebaren. Ik kan me dit zo goed indenken en het zou me frustreren. Logisch ook. Kortom...in dat half uurtje ben ik heel wat te weten gekomen en stond ff stil bij het idee dat iedereen, waar dan ook ineens iets kan overkomen waardoor het leven een hele andere betekenis krijgt. Moet je nagaan.. nu klaag ik al omdat er de laatste tijd een aantal vervelende dingen zijn gebeurd, waarvan ik ff niet weet hoe ik er mee om moet gaan, terwijl ik eigenlijk gewoon blij moet zijn dat ik gezond ben en de dingen kan doen die ik zelf wil zonder dat een ander me daarbij hoeft te helpen. Mijn situaties en de gevoelens erbij slijten op den duur, maar deze man zit voor de rest van zijn leven in een rolstoel en zal nooit meer de oude worden...
Het moreel van die verhaal lijkt me wel duidelijk. Denk er maar eens over na...............

Gedicht

Sun, 25 Jun 2006 12:00:23 GMT

Een vriendin van me had een mooi bericht op mijn andere site geplaatst. Dit gedicht slaat letterlijk de spijker op z'n kop, vandaar dat ik hem hier ff plaats...

Was er maar iemand die begrijpt wat ik bedoel,
Soms is het zo leeg van binnen,
Dan weet ik niet wat te beginnen,
Dan denk ik wat is de zin van mijn bestaan,
Zal de rest van mijn leven zo verdergaan?
De behoefte aan een arm om je heen is dan zo groot,
Maar niemand die hem mij even aanbood,
Mensen zijn er genoeg in mijn leven,
Maar niemand waar ik mijn gedachten aan kan geven,
Een kamer vol mensen om me heen,
Maar van binnen eenzaam en alleen

Thanks to Debbie!

At first..

Fri, 23 Jun 2006 08:05:34 GMT

Uit pure verveling toch maar een journal aangemaakt. De dingen die me bezig houden schrijf ik meestal gewoon op een papiertje, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Nou is het makkelijk gezegd dat ik alle dagen wel iets zal posten, maar zoveel maak ik nou ook weer niet mee. Als ik zin heb om iets te schrijven hier dan schrijf ik en anders niet. Just a simple as that. Zo, nu ga ik maar weer eens aan het werk, het geld komt helaas niet vanzelf binnen rollen.

"Pepper"